پندار

 پشت به خنکای ریگزار

آسمان مرا می نگرد

 و منقار ، در هوای پلکم که نمی جنبد .

 

 به تفأل می اندیشم

تیز پران ، ابرها را ، اگر به مشرق برانند ،

 کدام دست نوازش

 کدام آتشپا

 مرا به جمله ی بی تاب ماندگان رانَد ؟